Het huis op de rots

Verkondiging op zondag 6 maart 2011 in De Bron na lezing van Mattheüs 7 : 24 - 27
door ds Dirk-Jan Thijs

Midden 17e eeuw schreef Jan de Groot Jakobszoon, dichter uit Hoorn, de volgende regels:

Hier scheurt een dijk, daar storten huizen neder;
hier ziet men land, dat eertijds water was,
veranderen door het schrikkelijk weder
in een moeras en een nieuwen waterplas….

Het gaat hier over de storm van 1651. Een zware noordwesterstorm bij volle maan en springvloed stuwde het Zuiderzee-water zo hoog op dat de Diemerzeedijk op twee plaatsen brak. Ook de Ringdijk bezweek. Baljuw en schepenen riepen allen die daartoe maar enigszins in staat waren op om met vereende krachten de gaten in de dijk te dichten. Maar het water was niet te houden en stortte zich in de polder. In vijf uur tijd steeg het water bijna vijf meter. Terwijl de brandklokken van de wachthuizen bij de Oetewaler-en Schulpbrug alarm sloegen, vluchtten de 400 Meer – bewoners naar het hoger gelegen Weesperzandpad. Vijf van hen verdronken in het woelende water. Huizen, plantages en tuinen werden weggevaagd en al het vee verdronk.

Het Woord is de bron

Preek op zondag 30 januari 2011 in De Bron na lezing van Psalm 36:6-10 en Johannes 4:5-30
door ds B.A.Venemans

Op deze dag van mijn afscheid als predikant van De Bron, hebben we geluisterd naar het verhaal van Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de bron van Jakob. De bron is in de bijbel bij uitstek een plaats van ontmoeting. Denk maar aan de knecht van Abraham die een vrouw voor Isaak zoekt en bij een bron Rebecca aantreft, en aan Mozes die na zijn vlucht uit Egypte bij een bron in contact komt met de dochters van de priester van Midian. En nu ontmoet Jezus bij een bron een vrouw. De Bron als plaats van ontmoeting: geldt dat ook niet voor deze kerk? Ik zou nu iets kunnen vertellen over de vele en veelsoortige ontmoetingen die ik hier de afgelopen jaren mocht hebben. Maar ja, een preek is geen afscheidsrede met persoonlijke ervaringen, maar dient de schrift uit te leggen om daarin de verkondiging van het evangelie te laten horen. Daarom richten we onze aandacht op het gesprek, dat Jezus heeft met deze vrouw bij de bron. Dit gesprek verloopt in eerste instantie stroef door misverstanden, maar loopt er op uit, dat Jezus zich aan haar bekend maakt als de Christus.

De wijzen en de dwaasheid

Preek op zondag 2 januari 2011 in De Bron na lezing van Jesaja 60:1-6 en Matteus 2:1-12
door ds B.A.Venemans

In kerststalletjes zie je meestal naast de herders ook drie koningen. In de traditie worden ze bij elkaar gebracht, de herders uit Lukas 2 en de wijzen uit Matteus 2. Maar elk verhaal heeft zijn eigen, specifieke verkondiging. Lukas schrijft zijn evangelie voor de Griek Teofilus, die te horen krijgt dat de beslissingen in de wereldgeschiedenis niet in Rome vallen, maar in het geschieden van Gods Woord in Israël. In zijn verhaal speelt daarom de grote keizer Augustus maar een bijrol. Het zijn herders, uit de sociaal laagste klasse, die als eersten te horen krijgen dat de Zoon van David, de Herder-Koning is geboren. Matteus schrijft zijn evangelie voor joodse oren. Dat Jezus' geboorte van wereldwijde betekenis is, maakt hij duidelijk door de wijzen uit het Oosten als eersten het Kind te laten aanbidden. En daarbij spelen nu juist de godsdienstige leiders van Israël een bijrol. Voor beiden, Lukas en Matteus, geldt dat door de geboorte van dit Kind de rollen worden omgekeerd. De laatsten worden de eersten. Simpele herders komen voor de keizer van het wereldrijk, en de vromen in Israël worden door heidense wijzen gepasseerd.

Bent U het die komen zou?

Preek op zondag 12 december 2010 in De Bron na lezing van Jesaja 61:1-3 en Matteus 11:2-11
door ds B.A.Venemans

Bent U het die komen zou of hebben wij een ander te verwachten? Deze vraag van Johannes de Doper hebben ook wij te stellen in de Adventstijd. Wij leven wel in de verwachting van de geboorte van het Kerstkind, in wie God zelf mens wordt: Immanuel, God met ons. Jezus zal hij heten, want Hij is het die zijn volk zal redden van hun zonden. Daarvoor zal Hij zijn leven geven op Golgota. Hij brengt ons verzoening, en vrede op aarde. Door Hem te verwachten, hopen wij ook op heil en zegen voor mensen in deze wereld, vrijheid en vreugde voor wie nu in duisternis leven. Ja, allemaal waar, of is dit een illusie?

Verwachting van een nieuw begin

Preek op zondag 28 november 2010 in De Bron na lezing van Jesaja 64:1-5a en Matteus 24:29-44
door ds B.A.Venemans

Op deze eerste zondag van de Advent begint een nieuw kerkelijk jaar, waarin we volgens het rooster niet meer het evangelie naar Lukas lezen, maar dat naar Matteus. Vandaag hebben we het slot gehoord van de rede van Jezus over de laatste dingen, die we vorige week uit Lukas lazen. Toen ging het over de Voleinding. Maar nu lezen wij het in de Advent, waarin wij de geboorte van de Messias verwachten. Dan gaat het over iets nieuws dat God gaat beginnen. Gaat het nu vandaag over het einde of over dit nieuwe begin?